Projektant · Polska · 1927–2017
Edmund Homa
Edmund Homa (1927–2017) – gdański projektant mebli, autor fotela GFM-64 dla Gościcińskiej Fabryki Mebli i wieloletni profesor gdańskiej PWSSP.
Para foteli GFM-142, proj. Edmund Homa, Gościcińska Fabryka Mebli, Polska lata 60
Para foteli GFM-64 z wysokim oparciem, proj. Edmund Homa, Gościcińska Fabryka Mebli, Polska, lata 60
O projektancie
- Lata życia
- 1927–2017
- Kraj
- Polska
- Fabryki
- Gościcińska Fabryka Mebli
Edmund Homa urodził się w 1927 roku w Chojnicach. W latach 1948–1955 studiował na Wydziale Architektury Wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku, dzisiejszej Akademii Sztuk Pięknych. Jeszcze w trakcie studiów projektował wnętrza statków w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych, a później wnętrza i meble dla obiektów użyteczności publicznej na Pomorzu.
Od 1961 roku pracował w zespole wzorcującym Gościcińskiej Fabryki Mebli. Powstały tam wdrożone do produkcji seryjnej fotele GFM-64, w wersji niskiej oraz wysokiej z podnóżkiem, a także modele GFM-120 i GFM-142. GFM-64 to dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych foteli polskiego wzornictwa lat 60.: ma lekką, drewnianą konstrukcję i wyraźnie zarysowane, tapicerowane siedzisko i oparcie.
Od 1963 roku był związany z gdańską uczelnią, gdzie kierował Pracownią Projektowania Mebla. Był dziekanem Wydziału Architektury i Wzornictwa (1988–1990) i prorektorem uczelni (1990–1996). W 1968 roku odbył stypendium w Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze. Zaprojektowane w 1967 roku krzesło H106 doczekało się reedycji w 2016 roku. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w 2017 roku.
Fotele Edmunda Homy w MIDMOD to oryginały z produkcji gościcińskiej. Więcej polskich projektów z tego okresu znajdziesz w kolekcjach Fotele PRL i Meble PRL.
Najważniejsze projekty
-
Fotel GFM-64
W wersji niskiej oraz wysokiej z podnóżkiem.
-
Fotel GFM-120
Model wdrożony do produkcji seryjnej.
-
Fotel GFM-142
Model wdrożony do produkcji seryjnej.
-
Krzesło H106
Krzesło z drewna afromozji, nazywane przez autora „pająkiem”.

















