Projektant · meble · Brazylia · ur. 1936
Percival Lafer
Percival Lafer (ur. 1936) – brazylijski architekt i projektant mebli, współtwórca wytwórni Móveis Lafer w São Paulo. Autor seryjnych, opatentowanych mebli oznaczanych symbolem MP, m.in. fotela MP-1 (1961) i sofy rozkładanej MP-7.
Obecnie nie mamy dostępnych projektów: Percival Lafer.
Nowe przedmioty pojawiają się codziennie. Zobacz poniżej, co już u nas było, albo przejdź do sklepu.
O projektancie
- Lata życia
- ur. 1936
- Kraj
- Brazylia
- Fabryki
- Moveis Lafer
Percival Lafer urodził się w 1936 roku w Brazylii. Jego rodzice byli żydowskimi imigrantami z Polski, którzy przybyli do Brazylii w 1923 roku. W 1927 roku ojciec otworzył w dzielnicy Cambuci w São Paulo sklep meblowy – początkowo wyłącznie handlowy, sprzedający meble z innych fabryk.
Nauka i początek firmy
Lafer studiował architekturę na Uniwersytecie Mackenzie w São Paulo; dyplom uzyskał w 1959 roku. Krótko potem nagle zmarł jego ojciec. Rodzeństwo przejęło firmę i zamieniło sklep w wytwórnię mebli Móveis Lafer: Percival odpowiadał za projektowanie, bracia za administrację.
Modele oznaczano skrótem MP – od „Móveis Patenteados”, czyli meble opatentowane. Lafer patentował swoje projekty, by chronić je przed kopiowaniem. Meble projektował jako rozbieralne, co obniżało koszt transportu i magazynowania. Produkowano je seryjnie.
Najważniejsze projekty
Pierwszym projektem był fotel MP-1 z 1961 roku: konstrukcja z metalu i drewna, siedzisko z pianki poliuretanowej oparte na gumowych pasach zamiast sprężyn. Nieparzyste numery – MP-1, MP-3, MP-5, MP-7, MP-9 – to projekty Percivala; MP-2 zaprojektował jego brat Oscar.
MP-7 to sofa rozkładana w łóżko, pierwszy mebel z ruchomym mechanizmem, jaki Lafer wprowadził na rynek (według „Anniversary Magazine” w 1965 roku). MP-13 był pierwszym kompletnym zestawem wypoczynkowym firmy: skóra, palisander jacarandá i żelazne wsporniki. Do wczesnych projektów należy też sofa z serii MP-41 (MP-041) z 1965 roku.
Eksport i dalsze lata
Eksport zaczął się w latach 60. od targów w Göteborgu. Później meble trafiały do Szwecji, Niemiec – gdzie firma miała oddział magazynowo-dystrybucyjny – i do USA.
W latach 70. firma rozszerzyła produkcję o elementy z włókna szklanego (stoliki, lampy) i meble miejskie, m.in. budki telefoniczne „orelhões”. Lafer otrzymał nagrodę Instituto de Arquitetos do Brasil za kiosk z lodami dla marki Kibon. Po kryzysie naftowym końca lat 70., gdy podrożała pianka, głównym produktem firmy stały się fotele z mechanizmem rozkładania.
Ta sama firma produkowała w latach 1974–1990 samochód MP Lafer – laminatowe nadwozie na podwoziu Volkswagena Garbusa, ok. 4300 egzemplarzy. To osobny temat, niezwiązany z meblami poza nazwą firmy. Fabryka mebli przy Via Anchieta w São Bernardo do Campo została zamknięta w 2023 roku.
W sierpniu 2017 roku w Loja Teo w São Paulo pokazano retrospektywę jego mebli.
Jak rozpoznać
Modele Lafera mają oznaczenie MP z numerem (np. MP-1, MP-7, MP-13), co ułatwia identyfikację. Były produkowane seryjnie i sprzedawane m.in. w domach towarowych.
Najważniejsze projekty
-
MP-1
pierwszy projekt: fotel z metalu i drewna, pianka na gumowych pasach
-
MP-7
sofa rozkładana w łóżko, pierwszy mebel Lafera z mechanizmem
-
MP-13
pierwszy kompletny zestaw wypoczynkowy: skóra, jacarandá, żelazo
-
MP-41 (MP-041)
sofa





